Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

**




Βρίσκεται στο Παρίσι,χειμώνα,κι εν' απόγευμα  
βουτάει στο τσάι του εκείνο το μπισκότο σε σχήμα αχιβάδας που λέγεται madeleine.
Κι αμέσως , "μια εξαίσια αγαλλίαση με πλημμύρισε".
Από πού να' ρχόταν μια τόσο έντονη χαρά; 
Ένιωθα πως κάποια σχέση είχε με τη γεύση του γλυκού και του τσαγιού,
μα συγχρόνως την ξεπερνούσε κατά πολύ,
δεν ήταν,σίγουρα,της ίδιας τάξεως.
Από πού να 'ρχότανε;
Τι να σήμαινε;"
 ~*~

"Διαβάζοντας το Φρόυντ"
Μιμίκα Κρανάκη

2 σχόλια:

  1. είναι υλική λοιπόν η μνήμη. έρχεται, θωπεύει ,χορεύει γύρω από τον τυφλό. σ αυτόν τον χώρο τα συμπεράσματα είναι όμορφες ανοιχτές ερωτήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...ακροστασία του χρόνου στο χώρο των αισθήσεων

    καλό μήνα Μάκη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή