Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Ντίνος Χριστιανόπουλος






ΙΘΑΚΗ

Δὲν ξέρω αν έφυγα απὸ συνέπεια
ή απὸ ἀνάγκη νὰ ξεφύγω τὸν εαυτό μου,
τὴ στενὴ και μικρόχαρη Ιθάκη
με τα χριστιανικά της σωματεία
και την ασφυχτική της ηθική.
Πάντως, δὲν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.
Κι απὸ τότε κυλιέμαι ἀπὸ δρόμο σε δρόμο
αποχτώντας πληγὲς κι εμπειρίες.
Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί
κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως μὲ δει κανένας
που κάποτε του μίλησα γιὰ ιδανικά…
Τώρα ἐπιστρέφω με μίαν ύποπτη προσπάθεια
να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω
κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει
την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει
στον πατέρα τὸν καλόκαρδο, νὰ ζήσει
στους κόλπους του μίαν ασωτία ιδιωτική.
Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,
που με κρατάει πάντα μακριά.
Μα κι αν ακόμα δυνηθώ νὰ προσεγγίσω,
τάχα ή Ιθάκη θὰ μου βρει τη λύση;

Ντίνος Χριστιανόπουλος
ψευδόνυμο του 
Κωνσταντίνου Δημητριάδη




~~~~~~~~~~


2 σχόλια:

  1. συναισθηματικοί διασκορπισμοί,ενοχές,
    για το ανικανοποίητο των αποκρίσεων
    σε ερωτήματα για την Ιθάκη που εγκατέλειψε ...

    θαυμάσιος ποιητής...

    καλησπέρα ψυχή μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή