Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

"Ο κυκλισμός του τετραγώνου", του Δημήτρη Δημητριάδη



o

Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών



16-27 Οκτωβρίου 2013 20:30 Κεντρική Σκηνή

Η Στέγη τιμά φέτος τον διεθνούς κύρους Έλληνα συγγραφέα Δημήτρη Δημητριάδη και ένα σπουδαίο έργο Ο κυκλισμός του τετραγώνου, για τις ανθρώπινες σχέσεις ανεβαίνει από τον ταλαντούχο νέο σκηνοθέτη Δημήτρη Καραντζά και μία εκλεκτή ομάδα ηθοποιών.
Ο Κυκλισμός του τετραγώνου δεν εξαντλείται σε μια μεταφορά για την κοινοτοπία του πόθου ως ορμή του αδύνατου, του άτοπου, του ανεκπλήρωτου. Περισσότερο παρά ποτέ στο θέατρο του Δημητριάδη, το ερώτημα της δυνατότητας διαφυγής απ’ τον κύκλο –με τετελεσμένη βέβαια την απουσία του θεού και ίσως μάλιστα χάρη σ’ αυτήν– εδώ παραμένει ανοιχτό. Γι’ αυτό ακριβώς κινητοποιείται η επανάληψη: ο ρόλος της είναι άλλος από το να επιβεβαιώσει απλώς την κυριαρχία του Μοιραίου. Αντίθετα, διαμέσου της επανάληψης των ίδιων λαθών, συμπεριφορών, παθογενειών –αφού έτσι είμαστε οι άνθρωποι, μοιάζει να λέει ο συγγραφέας, επίμονοι, εγκλωβισμένοι σε αγχογόνα και αυτοκαταστροφικά συστήματα σκέψης που ενώ κινητοποιούνται για να παράγουν λύσεις απλώς αναπαράγουν τον εαυτό τους–, αποδεικνύεται ότι υπάρχει πράγματι ένας παράγοντας ικανός να κλονίσει τη σπείρα του λάθους: Ο Χρόνος.




«Η ζωή είναι κάτι το αμείλικτο, κάτι πολύ πιο εχθρικό από αυτό που νομίζουμε», έχει πει ο Δημήτρης Δημητριάδης, ο δημιουργός του κειμένου-ορόσημο Πεθαίνω σαν χώρα, ο κορυφαίος αυτός συγγραφέας και στοχαστής με τη διεθνή αναγνώριση. Για το αμείλικτο της ζωής και το εξίσου αμείλικτο του έρωτα μιλά στο –γεμάτο στροφές, αντιστροφές και επαναλήψεις– αριστουργηματικό έργο του που ανεβαίνει στη Στέγη σε πανελλήνια πρώτη.

Σαν ένα αέναο χορικό της προσμονής και της ματαίωσης το αντιμετωπίζει ο καινοτόμος 26χρονος σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς, διατηρώντας άρρηκτη τη σχέση αφήγησης, κίνησης και ήχου. Μια ερωτική εξίσωση του πόθου και της απελπισίας είναι ο Κυκλισμός, τον οποίο ο συγγραφέας αφιερώνει «σ’ αυτούς που ζουν», παρουσιάζοντας έντεκα πρόσωπα διαφορετικών φύλων, γενιών και σεξουαλικών προτιμήσεων, αλλά με μια κοινή και αδήριτη ανάγκη: να αγαπηθούν. Όπως, όμως, λέει ένα από αυτά τα πρόσωπα, ο Μωβ: 

«Πάντα αναζητούμε αυτό που δεν υπάρχει. Δεν μας αρκεί το υπαρκτό. Αυτό είναι το λάθος μας, αναπόφευκτο όμως, είναι στη φύση μας… Έτσι χάνουμε τις ζωές μας, αλλά και δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να τις κερδίσουμε». 
Έτσι εκφράζει ο Δημητριάδης το ανέφικτο της ύπαρξής μας και εξωθεί τους ήρωές του στα άκρα. Αυτοπυροβολούνται και αλληλοσκοτώνονται, για να αναστηθούν λίγο μετά με μία και μόνη ελπίδα: μήπως αυτή τη φορά αγαπηθούν.


Δημήτρης Δημητριάδης - "Ο κυκλισμός του τετραγώνου"
Εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ
Εισαγωγή: Δήμητρα Κονδυλάκη
Σειρά: Η γλώσσα του θεάτρου | Διεύθ. σειράς: Δ. Κονδυλάκη


_


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου