Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Tango. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Tango. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Moulin Rouge - El Tango de Roxanne







θύελλα


First there is desire,
than passion
than suspicion.
Anger.
Betrayal.
When love is for the highest bidder, there can be no trust.
Without trust, there can be no love.
Jealousy, yes, jealousy will drive you mad.



.~..~..~..~.~..~..~..~.


Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

Piazzolla: Tanguedia




Μεταφορτώθηκε από το χρήστη την 27 Οκτ 2009
Quintets by Astor Piazzolla
James Crabb Accordion, Richard Tognetti - Violin
Ben Martin - Piano, Max Bibeau - Bass
and George Vassilev - Guitar
courtesy of Kylie du Fresne, Goalpost Pictures
 http://www.youtube.com/watch?v=9AJNT-VQm-E


Ο Άστορ Πιατσόλα
στα ισπανικά  Ástor Piazzolla , 11 Μαρτίου 1921 στο Μαρ ντελ Πλάτα, Αργεντινή – 4 Ιουλίου 1992 στο Μπουένος Άιρες) θεωρείται ο πιο σημαντικός συνθέτης του τάγκο κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Οι συνθέσεις του έφεραν επανάσταση στο παραδοσιακό τάγκο, ενσωματώνοντας σ' αυτό στοιχεία τζαζ και κλασικής μουσικής, και δημιούργησαν το nuevo tango (νέο τάγκο). Ήταν επίσης εξαίρετος μπαντονεονίστας και συχνά ερμήνευε τις συνθέσεις του με διάφορα μουσικά σχήματα. Στην Αργεντινή είναι γνωστός ως "El Gran Ástor" ("ο Μέγας Άστορ")
Tο nuevo tango του Πιατσόλα ξεχώριζε από το παραδοσιακό τάγκο λόγω της ενσωμάτωσης στοιχείων τζαζ, της χρήσης περίπλοκων συγχορδιών και διαφωνιών, της χρήσης αντίστιξης, και των μακρών συνθετικών μορφών. Ο Πιατσόλα εισήγαγε επίσης μουσικά όργανα που δεν χρησιμοποιούνταν στο παραδοσιακό τανγκό, όπως το φλάουτο, το σαξόφωνο, την ηλεκτρική κιθάρα, ηλεκτρονικά όργανα, το βιμπράφωνο, και ντραμς.
Ο Πιατσόλα έπαιξε με διάφορα σχήματα: με την Ορχήστρα (1946), το "Οκτέτο Μπουένος Άιρες" (1955), το "Πρώτο Κιντέτο" (1960), το "Νονέτο" (1971), το "Δεύτερο Κιντέτο" (1978) και το "Σεστέτο" (1989). Εκτός από τις πρωτότυπες συνθέσεις και διασκευές που παρείχε, ήταν ο μαέστρος και μπαντονεονίστας σε όλα τα σχήματα. Ηχογράφησε επίσης τον δίσκο Summit με τον βαρύτονο σαξοφωνίστα Τζέρι Μάλιγκαν. Ανάμεσα στις πάμπολλες συνθέσεις του περιλαμβάνονται ορχηστρικά έργα όπως το "Concierto para Bandoneón, Orquesta, Cuerdas y Percusión", το "Doble-Concierto para Bandoneón y Guitarra", το "Tres Tangos Sinfónicos" και το "Concierto de Nácar para 9 Tanguistas y Orquesta", κομμάτια για σόλο κλασική κιθάρα -- τα "Cinco Piezas", καθώς και μουσική για τραγούδια τα οποία είναι ακόμη πολύ γνωστά στη χώρα του, όπως το "Balada para un loco" (Μπαλάντα για έναν τρελό) και το "Adiós Nonino" (αφιερωμένο στον πατέρα του) το οποίο ηχογράφησε πολλές φορές με διάφορους μουσικούς και διάφορα σχήματα. Οι βιογράφοι υπολογίζουν ότι ο Πιατσόλα συνέθεσε γύρω στις 3.000 κομμάτια από τα οποία ηχογράφησε περίπου τα 500.

~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~



Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

MILΟNGA

 MILΟNGΑ 

Στην Αργεντινή, αλλά και όπου αλλού στον κόσμο υπάρχουν θιασώτες του Αργεντίνικου τάνγκο. Το τάνγκο ως κοινωνικός χορός χορεύεται προ πάντων σε συναθροίσεις για τις οποίες έχει επικρατήσει το όνομα μιλόνγκα (milonga). Εκτός από τάγκο εκεί χορεύεται και βαλς (αλλά με κινησιολογία παρμένη από το τάνγκο) και μιλόνγκα (ένας συνήθως πιό ρυθμικός και γρήγορος χορός που τον συνόδευαν κυρίως το παντονεόν,το βιολί και το πιάνο) που μοιράζεται το όνομά του με αυτό της χορευτικής συνάθροισης) 
Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ποια είναι η Milonga και ποια η Habanera και ποιος ο χορός Candombe, γιατί τα πράγματα περιπλέκονται κάπως: Ο συνδυασμός του χορού Habanera (προέλευση: Κούβα & Havana), της μουσικής των Payadore (γνήσιοι Ινδιάνικοι Pampas ρυθμοί συνδυασμένοι στην κιθάρα των gaucho) και χορευτικών φιγούρων από flamenco (ισπανικός χορός του 15ου αιώνα με καστανιέτες και συνοδεία κιθάρας) προέκυψε η γνωστή Milonga (poor man’s Habanera). Ο χορός Milonga έμοιαζε κατά πολύ με το Tango Andaluze, με βασικό στοιχείο το επιδέξιο περπάτημα, γλίστρημα. O συνδυασμός του αφρικανικού χορού candombe (μίξη αφρικανικών χορών με κινήσεις/φιγούρες corridas, canyengue &cortes) με Milonga έδωσαν μία από τις πρώτες μορφές του Antique Argentine Tango το οποίο αργότερα εμπλουτίστηκε κινησιολογικά με στοιχεία από μαζούρκα, πόλκα, βαλς.

Σε μια μιλόνγκα ακολουθούνται συνήθως ειδικοί παραδοσιακοί κανόνες όσον αφορά την συμπεριφορά των χορευτών και τις επιλογές του ντι-τζέϊ, που αποσκοπούν στο να διευκολύνουν τον χορό, ακόμη και μεταξύ αγνώστων, αλλά και να αποτρέψουν ανάρμοστες συμπεριφορές. Η μουσική είναι προπάντων από την Αργεντινή της χρυσής εποχής, αλλά κάποτε και παλιότερη και κάποτε και πιό πρόσφατη, άλλοτε στο παραδοσιακό στυλ, άλλοτε από το νεωτερικό ρεπερτόριο του nuevo tango, και κάποτε ακόμη και από άλλα ειδη (οπότε χαρακτηρίζεται "alternative"/"εναλλακτική") όπως ποπ/ροκ. Κατά κανόνα πάντως κάθε μιλόγκα θεραπεύει μια συγκεκριμένη μουσική προτίμηση και η παραδοσιακή μουσική κυριαρχεί.

Θα ήθελα να έρθω στο σήμερα και να κάνω αναφορά στο τάνγκο και στο κλίμα που επικρατεί στις μιλόνγκες  που διοργανόνται κατά καιρούς στι πολεις ανα την Ελλάδα.
Tο αργεντίνικο τάνγκο διαδίδεται ταχύτατα σε όλες τις μεγαλουπόλεις -και στην πόλη που βρίσκεται ο καθένας μας … σχεδόν. Ξεκινάμε με μαθήματα .
Σιγά σιγά αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τις διάφορες «μιλόνγκες» που οργανώνονται σε συγκεκριμένα μαγαζιά. Πάμε εκεί για να χορέψουμε.
Εκεί οι καβαλιέροι ζητάνε τις ντάμες. Στην αρχή νιώθεις αμήχανα, και αγωνιάς για την στιγμή που θα σε ζητήσουν. Σιγά σιγά αφήνεις τις αναστολές σου, χορεύεις όλο και καλύτερα, αδημονείς για ένα τάνγκο. Γνωρίζεις καβαλιέρους και ντάμες, πώς αλλιώς, χορεύοντας. Στο μεταξύ έχεις ανακαλύψει τη μουσική τάνγκο, διαβάζεις για το Buenos Aires και την ιστορία του. Kαι χωρίς να το καταλάβεις γίνεσαι ένας/μία επίδοξος/η τανγκέρος/α. Ο χώρος ατμοσφαιρικός.Λίγα τραπέζια, ημίφως, μπάρα, κόσμος τριγύρω. Στο μέσο, κάτι σαν πίστα. Kάποια ζευγάρια χορεύουν tango. H μουσική μόλις που ακούγεται, ίσως είναι Piazzola, ή κάτι πιο παλιό, ίσως Gardel
Ή ακόμη και εναλλαγές με electro, «alternative»…..